Παρασκευή, Απριλίου 07, 2006

Θεσσαλονίκη μου, μεγάλη φραπεδομάνα

Δεν είμαι Θεσσαλονικιός. Οι ρίζες μου είναι μεν βορειοελλαδίτικες, καμιά απ’ αυτές όμως δεν περνά μέσα από τη «Νύμφη του Βορρά». Τη Θεσσαλονίκη όμως την αγαπάω. Την αγαπάω έτσι, χωρίς λόγο, όπως έχω μάθει ν’ αγαπώ κάθε μπουρδελούπολη στην οποία έχω ζήσει έστω και για λίγο. Την αγαπάω γιατί, είτε το θέλω είτε όχι, η Θεσσαλονίκη είναι κομμάτι μου κι εγώ κομμάτι της. Έχω γελάσει σ’ αυτήν την πόλη κι έχω κλάψει σ’ αυτήν την πόλη, έχω ερωτευτεί παράφορα κι έχω μισήσει θανάσιμα σ’ αυτήν την πόλη. Δεν είναι και λίγο...

Ειλικρινά, δεν ξέρω αν αποτέλεσε για κάποιους έκπληξη η πρόσφατη απόφαση του δημάρχου περί «αναπλάσεως της πλατείας Αριστοτέλους» με τη δημιουργία σιντριβανιών και λοιπών «εντυπωσιακών κατασκευών», πάντως σε μένα δεν προκάλεσε καμία. Οι αξιότιμοι κύριοι δήμαρχοι δεν φροντίζουν να είναι καν πρωτότυποι όταν αποφασίζουν να μας δουλέψουν μες στα μούτρα μας. Δεν είναι μόνον το ότι η μεγάλη απόφαση του δημάρχου έρχεται λίγους μήνες πριν τις δημοτικές εκλογές. Δεν είναι μόνον το αντιαισθητικό μιας πιθανής υλοποίησης του σχεδίου. Είναι και το ότι καμιά ηγεσία της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είναι διατεθειμένη να αναλάβει ένα έργο με μακροπρόθεσμα οφέλη για τους πολίτες. Και γιατί να το κάνει άραγε; Ποιο θα είναι το όφελος του δημοτικού άρχοντα που θα αναλάβει κάτι τέτοιο, ένα έργο δηλαδή που θα μείνει για δεκαετίες; Είναι πολύ πιο εύκολο να φτιάχνουμε και να ξηλώνουμε πλατειούλες κάθε τέσσερα χρόνια...Πετυχαίνουμε πολλά έτσι : Και δείχνουμε ότι «κάτι κάνουμε» βρε αδερφέ, και κρατάμε το πόπολο κοιμισμένο δίνοντάς του «άρτον και θεάματα», και αρπάζουμε κατ’ εξακολούθηση και με μεγαλύτερη συχνότητα την ανάλογη μίζα (ναι, του αυτοκινήτου, αυτή λέω), όπως άλλωστε για κάθε έργο.

Γιατί ν’ ασχοληθεί κάποιος σοβαρά με το απαράδεκτο υδρευτικό σύστημα της πόλης πχ, που καλοκαιριάτικα και μες στον καύσωνα δεν έχεις λίγο νερό να ρίξεις στα μούτρα σου. Γιατί ν’ ασχοληθεί με το απαράδεκτο σύστημα συγκοινωνιών της ταλαιπωρίας και του παστώματος; Άκουγα κάποτε εκκλήσεις των δημοτικών συμβούλων προς τους κατοίκους, να χρησιμοποιούμε, λέει, τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας και όχι το αυτοκίνητο για να πάμε στο κέντρο! ΠΟΙΑ μέσα είπατε κύριοι; Το λεωφορείο που βρωμάει καμμένα λάδια, με τον οδηγό που δεν το ‘χει σε τίποτα να σου κλείσει το χέρι, το πόδι ή το κεφάλι απ’ έξω μέχρι την επόμενη στάση; Αυτά τα μέσα, κύριοι εννοείτε; Ρε δε γαμιέστε, κι εσείς και τα μέσα σας! Με το αυτοκίνητο ρε θα κατεβώ στο κέντρο, με το αυτοκίνητο, έτσι, για να κάψω βενζίνη, να φλομώσω τον κόσμο με τα καυσαέριά μου, να κάνω μια και δυο ώρες να παρκάρω, αλλά έτσι για να σας μπω στο μάτι ρε γελοία υποκείμενα που κοροϊδεύετε τον κόσμο με τις μαλακίες σας! Αλλά, ναι, ξέχασα, δεν είστε αρμόδιοι γι’ αυτά. Η μόνη σας αρμοδιότητα είναι να φτιάχνετε σιντριβανάκια, να λέτε πως καθαρίζετε τους δρόμους (μη χέσω) και να καλείτε το Ρουβά και τη Βανδή κάθε Χριστούγεννα, στη «Γιορτή των Αγγέλων» (μην ξεράσω). Ε τότε κι εμένα, κύριοι, δεν είναι αρμοδιότητά μου η αγάπη προς την πόλη. Σήμερα είμαι, αύριο δεν είμαι, έτσι δε λέτε, κύριοι; Το αυτό ισχύει και δι ημάς, αν δεν το έχετε πάρει χαμπάρι!

Ευτυχώς, κάποιοι λίγοι, εξακολουθούν ν’ αγαπούν ανιδιοτελώς :

Συντριβανάτη ανάπλαση (Αστέρης Μασούρας)

Προς Θεσσαλονικείς (και όχι μόνο) Blogers: Δράση ΤΩΡΑ! (Gloria Mundi)

Τσαλακώνει την Αριστοτέλους ο "ατσαλάκωτος" (θοδωρής γούτας)

Τσαλακώνει την Αριστοτέλους ο "ατσαλάκωτος" (drk-angel)

Πλατεία Αριστοτέλους (Τα μυστικά του Κόλπου)

Αέρα! (και ήλιο) (Non - Linear Complexity)

Όχι άλλες αρχιτεκτονικές γλυκατζούρες για τη Θεσαλονίκη (Θοδωρής Γούτας)

Η δημοκρατία του φραπέ (e-rooster)

Η νέα μας Καμάρα! (Τα μυστικά του κόλπου)

Requiem για έναν «έρωτα» (Παραμύθια χωρίς όνομα)