Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 22, 2006

Το σύνδρομο των ξεχωριστών φίλων

Ελέγχοντας προχθές τα e-mail μου, βρήκα μια ειδοποίηση για ένα σχόλιο που είχε αφήσει κάποιος στο blog μου. Άνοιξα την ειδοποίηση και διάβασα το σχόλιο, το οποίο έλεγε τα εξής :


Άτομα με νοητικές ιδιαιτερότητες γνωρίζουν την κοινωνική απομόνωση από την παιδική ηλικία, κυρίως λόγω του ρατσισμού που ξεκινά από την οικογένεια, που δεν αντέχουν το παιδί τους να κάνει παρέα με το "καθυστερημένο".
Το αποτέλεσμα: Το παραπάνω άτομο να δημιουργεί έναν τέλειο μικρόκοσμο στο μυαλό του όπου εκεί θα βρει την αποδοχή που δεν βρήκε.
Κι εσύ τώρα, σπατάλησες πολύ χρόνο και πολλές λογοτεχνικές γνώσεις και χαρίσματα (γιατί ομολογουμένως γράφεις ωραία) για να χλευάζεις άτομα με νοητικό πρόβλημα!
"Χαραμίζεις" τις όποιες ικανότητες σου στο γράψιμο για να κοροϊδεύεις προβληματικά άτομα. Εκτός να προσπαθείς μ' αυτό το άρθρο να πείσεις τον εαυτό σου ότι δεν ανήκεις σ' αυτούς...

Υ.Γ. Ποιος είναι πιο τραγικός; O Κατέλης (που στο κάτω κάτω έχει άγνοια της ντροπής) ή εμείς που γελάμε μαζί του και τον παρακολουθούμε ΕΝΣΥΝΕΙΔΗΤΑ;

g@mbL3r


Το σχόλιο έγινε σ’ ένα παλιότερό μου post που είχε τίτλο «Η κωμική πλευρά της ηλιθιότητας» και, θεωρώντας ότι ο σχολιαστής είχε παρεξηγήσει το νόημα του συγκεκριμένου κειμένου, θέλησα να απαντήσω στην κριτική που μου ασκούσε. Μπήκα λοιπόν κι έγραψα τα εξής :


Φίλε καλημέρα...

Διαβάζοντας το σχόλιό σου σχημάτισα την εντύπωση ότι μάλλον δεν στάθηκες σε δυο πολύ σημαντικά τμήματα του κειμένου αυτού, τον πρόλογο και τον επίλογο, τα τμήματα τα γραμμένα με πλαγιαστά γράμματα δηλαδή...

Γνωρίζω πολύ καλά τι προβλήματα δημιουργεί η κοινωνική απομόνωση στα άτομα με ειδικές ανάγκες, όπως επίσης γνωρίζω πόσο ευεργετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει η αποδοχή τους από το κοινωνικό σύνολο. Πολύ καλός μου φίλος τυχαίνει να είναι άτομο με εκ γεννετής διανοητική καθυστέρηση (λόγω κάποιου γενικευμένου συγγενούς συνδρόμου) κι όμως, η "καθυστέρησή" του αυτή όχι μόνο δε γίνεται αντιληπτή, αλλά το άτομο βάζει κάτω δέκα "έξυπνους με τη βούλα", που λέει ο λόγος...Κι όλα αυτά λόγω της αποδοχής που έτυχε αυτό το παιδί από την οικογένια και τον κοινωνικό του περίγυρο, λόγω του ότι ποτέ κανείς δεν είπε "α ο χαζός του χωριού!" ή "α ο τρελός του χωριού!", όπως συνήθως γίνεται...Ήταν τυχερός ίσως...

Το θέμα όμως είναι ότι το κείμενο δεν αναφέρεται στα άτομα αυτά. Εάν χλευάζω κάτι, αυτό είναι η αγωνία του εξυπνάκια--ατόμου που μπορεί να είναι και ιδιαίτερα προικισμένο κατά τα άλλα--να αποδείξει το γαμάουα του ειδώλου που πλασάρει και όχι φυσικά τα άτομα με διανοητική καθυστέρηση--ή νοητικές ιδιαιτερότητες, αν το προτιμάς. Νομίζω λοιπόν ότι με παρεννόησες λιγάκι...

Για το αν ανήκω κι εγώ σ' αυτήν την κατηγορία δεν θα πω όχι. Νομίζω ότι έχουν υπάρξει φορές που έχω συμπεριφερθεί σαν τον τύπο του κειμένου. Θεωρώ ότι είναι περισσότερο κάτι σαν "παγίδα συμπεριφοράς" αυτό το πράγμα στην οποία μπορεί ο καθένας να "πέσει".

Πάντως σ' ευχαριστώ για το σχόλιό σου (και για τα καλά σου λόγια φυσικά). Εκτιμώ ιδιαίτερα την καλόπιστη κριτική. :-)


Το κακό—που μπορεί να είναι και καλό τελικά, θα καταλάβετε γιατί—με τον blogger.com είναι ότι δεν σου δίνει το δικαίωμα επεξεργασίας των σχολίων που έχεις αποστείλει. Μπορεί βέβαια κανείς να διαγράψει εντελώς το comment και να το ξαναγράψει, αλλά όταν έχουμε να κάνουμε με σεντονοειδή σχόλια όπως αυτό και ειδικά για κάτι τεμπέληδες σαν και του λόγου μου, αυτή η λύση δεν είναι κι ό,τι καλύτερο. Ξανακοιτάζοντας την απάντησή μου, υπήρχε ένα τμήμα της που μου χτυπούσε άσχημα. Κι αυτό δεν ήταν άλλο από την αναφορά στο φίλο μου και στο, ας πούμε, πρόβλημά του.

Προσπάθησα λοιπόν να καταλάβω τι με ώθησε στο να τον αναφέρω. Σίγουρα, αποτελεί ένα καλό παράδειγμα γι’ αυτό που ήθελα να πω, το ότι δηλαδή η κοινωνική αποδοχή κάνει πολύ μεγάλο καλό σε άτομα με τέτοιες ιδιαιτερότητες. Αλλά και πάλι, δεν είναι το μόνο παράδειγμα! Γιατί έπρεπε σώνει και καλά να αναφέρω αυτόν; Γιατί έπρεπε να υπογραμμίσω τη στενή μας σχέση από την αρχή ακόμη της πρότασής μου;

Η σκέψη που έκανα αμέσως μετά δεν μπορώ να πω ότι ήταν και πολύ ευχάριστη : Μήπως το μοναδικό κίνητρο αυτής της αναφοράς ήταν να μου παράσχει ένα άλλοθι για την κατηγορία που εκτοξεύτηκε εναντίον μου; Φυσικά, ο σχολιαστής την κριτική του έκανε—και πολύ καλά έκανε, εδώ που τα λέμε—όμως, μήπως εγώ, αμυνόμενος ων και προσπαθώντας να αποτάξω τη «ρετσινιά» του «ρατσιστή», έσπευσα να διαφημίσω την παιδική μου φιλία με το άτομο αυτό, διακηρύσσοντας μ’ αυτόν τον τρόπο την «αθωότητά» μου; Χρησιμοποίησα μήπως το φίλο μου και τη σχέση μας προκειμένου να μη μου βγει εμένα το όνομα; Και πόσο αλήθεια η φιλία μου με το άτομο αυτό μου παρέχει άλλοθι για ο,τιδήποτε;

Αμέσως, σκέφτηκα ότι ίσως η αντίδρασή μου ήταν απλά άλλη μια εκδήλωση ενός πασίγνωστου συνδρόμου, του συνδρόμου «μα εγώ έχω φίλους gay», όπου φυσικά ο όρος «gay» μπορεί να αντικατασταθεί με οποιοδήποτε άλλο σύνηθες θύμα ρατσισμού, είτε φυλετικού, είτε κοινωνικού. Τους πάσχοντες από το σύνδρομο αυτό δεν είναι δύσκολο να τους αναγνωρίσει κανείς. Είναι αυτοί που όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, δεν χάνουν ευκαιρία να διαλαλούν τις φιλίες τους με ομοφυλόφιλους (ή φορείς του HIV ή μαύρους ή Αλβανούς ή, ή, ή, καταλαβαινόμαστε πιστεύω, θα λέω gay από εδώ και πέρα χάριν συντομίας). Είναι αυτοί που θα φέρουν επίτηδες την κουβέντα πχ γύρω από την ομοφυλοφιλία ή τους γάμους μεταξύ ομοφυλόφιλων, όχι γιατί καίγονται ιδιαίτερα, αλλά για να πετάξουν σε κάποια φάση, δήθεν τυχαία, το «ο φίλος μου ο τάδε, που είναι gay, μπλα μπλα μπλα». Είναι αυτοί που γνωρίζουν απ’ έξω κι ανακατωτά όλα τα gay bar στα οποία πηγαίνουν για να επιδείξουν το πόσο open-minded είναι και έχουν φυσικά μετά να διηγούνται με κάθε ευκαιρία το πόσο καλά περνάνε εκεί. Είναι αυτοί που πρώτοι, ως αναμάρτητοι, θα βάλουν το λίθο της ρατσιστικής ρετσινιάς, γράφοντας επάνω του όσα περισσότερα ονόματα gay φίλων τους μπορούν, κάτι που, μέσα στο μυαλό τους, δίνει στην πράξη τους την εγκυρότητα δικαστηρίου, αλλά και στο λίθο που εκτοξεύουν την επισημότητα εκτελεστικού αποσπάσματος.

Ποιοι θα φάνε άραγε το λίθο στη μάπα; Μα, σωστά μαντεύετε : Όσοι «δεν έχουν φίλους gay», πράγμα που αυτόματα τους καθιστά ύποπτα ρατσιστόμουτρα. Στο παιχνίδι αυτό σημασία δεν έχουν οι απόψεις και το πως αυτές εκφράζονται...Σημασία έχουν οι συναναστροφές. Κάτι σε «δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι» μόνο που εδώ το σοφό κατά τα άλλα ρητό παραφράζεται σε «δείξε μου ποιους δεν έχεις φίλους να σου πω πόσο τους μισείς ρε κατακάθι!». Γνωρίζω για παράδειγμα ότι εγώ, που ούτε φίλους gay έχω, ούτε κι έχω ποτέ συναναστραφεί με κάποιον gay—τουλάχιστον που να το γνωρίζω—δεν θα είχα καμιά ελπίδα να πείσω για το «αγνό» των προθέσεών μου απέναντι στους προαναφερθέντες. Όχι μόνο δεν θα είχα δικαίωμα να ομιλώ—και, προσέξτε, το τι θα έλεγα δεν μετράει—αλλά θα ήμουν αυτομάτως και ύποπτος ως ρατσιστής, ομοφοβικός ή ο,τιδήποτε άλλο. Αντιθέτως, οι έχοντες το σύνδρομο θα απολάμβαναν το απυρόβλητο που οι ίδιοι τοποθέτησαν τον εαυτό τους πατώντας πάνω στις φιλίες τους...Με άλλα λόγια χρησιμοποιώντας τους φίλους τους—αληθινούς ή και φανταστικούς βεβαίως, δεν αποκλείεται και αυτό—για ίδιον όφελος! Από το απυρόβλητο αυτό, μπορούν βεβαίως να εκστομίζουν ό,τι τους κατέβει (όπως για παράδειγμα τη χαζομάρα της Βίσση που διάβασα πριν μερικές μέρες στο blog του Pascal) έχοντας για άλλη μια φορά τους gay φίλους για ασπίδα.

Φαντάζομαι είναι περιττό να αναλύσω το πόσο υποκριτική, ανέντιμη και κομπλεξική θεωρώ μια τέτοια συμπεριφορά. Οι συναναστροφές και η φιλίες από μόνες τους όχι μόνον δεν παρέχουν κανενός είδους άλλοθι, αλλά και η διαφήμισή τους εν είδει πραμάτειας προδίδει ενοχή και μια συμπλεγματική προσπάθεια κάλυψής της. Και οι φιλίες μπορεί πράγματι να δείχνουν τι είσαι, όταν όμως αυτές αφορούν στο είναι και όχι στο θεαθήναι. Εγώ εξακολουθώ να αισθάνομαι άβολα για το φίλο που ανάφερα. Μιλώντας για «παγίδες συμπεριφοράς» στο comment μου δεν σκέφτηκα ότι εκείνη ακριβώς τη στιγμή έπεφτα μέσα σε μία!

19 Comments:

Blogger Isis Veiled said...

#@#$%#%#$^#$^@#!!#%!#@%$

Aπ' την άλλη αγαπητέ Κούνελε, όπως γνωρίζεις, η άποψη μου είναι κατά των ίσων αποστάσεων "από τα πεζοδρόμια"... ;)

τι εννοώ μ'αυτό για τους υπόλοιπους... Πες ότι εγώ όντως έχω φίλους gay, ή εβραίους, ή σατανιστές, ή .... Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να κάνω την πάπια..

Ναι, ρε παιδί μου, αφού τους γουστάρω! Γιατί πρέπει να θεωρείται σύνδρομο? Φυσικά και κάνει μπαμ από χιλιόμετρο αυτός/ή (βλ. Βίσση) που το λέει μόνο για να "καμαρώσει" το "ανοιχτό" μυαλό(;) της...

Αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι κανόνας, και να μην αναφερόμαστε στο είδος των φίλων μας, ή έστω αυτών που συμπαθούμε γιατί κάποιοι θα κάνουν αμέσως την κατάταξη σε "ξεχωριστές" ομάδες...

Αν θες την γνώμη μου, ακόμα χειρότερα θα ήταν με αυτή την λογική, να φασίζουμε απέναντι στον εαυτό μας, και να λογοκρίνουμε την έκφραση μας, γιατί κάποιος θα βγάλει συμπεράσματα -Χ- απ' αυτό...

Ας βγάλει! και ας μας τοποθετήσει σε όποια μεριά του δρόμου γουστάρει! Μπααα...


:)

22/9/06 13:20  
Anonymous Ανώνυμος said...

Φίλε κούνελε, μήπως -λέω μήπως- θα ήταν προτιμότερο να σκεφτόμαστε χωρίς ταμπέλες? Moυ φαίνεται πολύ ανθρώπινη η αντίδρασή σου.
Το έχω κάνει και εγώ πολλές φορές όταν κάποιος με κατηγορεί για ρατσισμό ή όταν κάποιος με προκαλεί να του αποδείξω πως δεν είμαι ελέφαντας.
Με άλλα λόγια όταν σου έρχεται μια τέτοια φάπα από το πουθενά αμέσως αμυνόμενος προτάσσεις τις αρχές σου. Και οι δικές σου αρχές στη συγκεκριμένη περίπτωση, πάνω από τη νοητική υστέρηση τοποθετούν το καλοπροαίρετο του χαρακτήρα (ένα γνώρισμα που συναντάται όλο και λιγότερο στους "φυσιολογικούς").
Kαι λόγω των ΑΡΧΩΝ σου κυρίως, ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙΣ την παρέα του καλού σου φίλου. Λόγω των αρχών σου βλέπεις την ομορφιά εκεί που οι περισσότεροι βλέπουν μόνο την ΤΑΜΠΕΛΑ (κουτός, gay, παραπληγικός etc etc)

Οπότε γιατί να νοιώθεις τύψεις?

Δεν διατυμπανίζεις την ανεκτικότητα σου στο διαφορετικό έτσι, απλά προβάλλεις τις αρχές σου...

Σκέψου πως μερικοί άλλοι, διατυμπανίζουν την έλλειψη των αρχών τους και είναι και υπερήφανοι γι'αυτό. Νικνέημς δεν αναφέρουμε, περσόνες δεν θίγουμε ;)

22/9/06 14:42  
Blogger Isis Veiled said...

Kι εσύ ανώνυμε, λόγω των αρχών σου φαντάζομαι γράφεις ως ανώνυμος και πετάς μπηχτές δεξιά και αριστερά.. Ενώ, προηγουμένως έχεις βιαστεί να φωτογραφίσεις άτομα και συμπεριφορές από μια διαγώνια (προφανώς) ανάγνωση του παραπάνω κειμένου...

Excellent... τα εις ανώτερα εξυπακούονται γιατί κατώτερα δεν έχει.

22/9/06 16:24  
Blogger Durden_Alie said...

Ίσις : Ναι, γι' αυτούς που κάνουν μπαμ μιλώ! Για την ανάγκη κάποιων να χρησιμοποιούν τις υποτιθέμενες φιλίες τους ως "πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων", ενώ το "μητρώο" τους είναι λερωμένο από απείρου κάλλους ατάκες όπως "Βρε ο καλύτερός μου φίλος είναι ομοφυλόφιλος, αλλά, όλα κι όλα, τα αίσχη τους να τα κάνουν μακριά από τα μάτια μου οι βρωμόπουστες!" ή "Να φανταστείς υπάρχουν ΚΑΙ καλοί Αλβανοί, όπως ένας γείτονάς μου!"...Νομίζω καταλαβαινόμαστε ;-)

Ανώνυμε : Καλησπέρα :-) Φίλε, δεν είναι τόσο θέμα τύψεων όσο προβληματισμού...Για τις ταμπέλες μόνο να πω ότι ίσως είναι αδύνατο να τις καταργήσουμε, μπορούμε όμως να δίνουμε σ' αυτές τη σημασία που τους αρμόζει...Κάθε άνθρωπος φέρει πολλές ταμπέλες από τις οποίες και προσδιορίζεται...Δεν μπορεί όμως μία και μόνη απ' αυτές να "πνίγει" όλες τις υπόλοιπες δημιουργώντας στερεότυπα και σ' αυτό συμφωνώ μαζί σου. Για παράδειγμα, ένας Αλβανός σαφώς και προσδιορίζεται από το ότι είναι Αλβανός, αλλά όχι φυσικά ΜΟΝΟΝ απ' αυτό!

22/9/06 16:28  
Blogger Isis Veiled said...

Το θέμα είναι κούνελε ντίαρ, ότι κάποιοι (εγώ π.χ.) λέμε ότι ναι! γουστάρω τους γκέι, τους εβραίους και άλλους, έτσι γιατί απλά το κάνουμε! Πως θα ξεχωρίσεις ποιος το λέει δήθεν και ποιος για να το παίξει ανοιχτόμυαλος? Λέω επίσης π.χ. ότι ναι! κάνω παρέα με γκέι, και μάλιστα περνάω και πολύ καλύτερα απ' ότι με πολλούς άλλους. Και λοιπόν? Οταν θα βρεις ασφαλή τρόπο να δια-κρίνεις ποιες περιπτώσεις είναι ποιες τότε να γράφεις τα παραπάνω... Ως τότε θεωρώ ότι προσπαθείς να είσαι politicall correct. Το οποίο αν το καλοσκεφτείς είναι εξίσου "δείτε με τι ανοιχτόμυαλος είμαι!" με τα προηγούμενα.

22/9/06 16:41  
Blogger Durden_Alie said...

Ίσις : Δεν λέω "απαγορεύεται να λέμε ποιοι είναι οι φίλοι μας", αν κατάλαβες κάτι τέτοιο...(αν και θεωρώ το "γουστάρω όλους τους εβραίους" το ίδιο γενίκευση με το "δεν γουστάρω τους εβραίους", τεσπα)...Ο ασφαλής τρόπος να κρίνει κανείς, επαναλαμβάνω, είναι από τα "συμφραζόμενα"...Δες ξανά την ατάκα της Βίσση για το "πρόβλημα των gay" και πες μου αν χρειάζεσαι πιο ασφαλή τρόπο για να κρίνεις!

22/9/06 16:55  
Blogger Isis Veiled said...

Αυτά τα συμφραζόμενα κούνελε, δυστυχώς καθένας τα κρίνει κατά πως τον βολεύει. Οπως ο ανώνυμος φίλος σου πιο πάνω. Γι' αυτό λέω κι ότι η ερμηνεία του έγινε πάνω σε διαγώνια ανάγνωση του κειμένου σου. Και σου αντιπαράθεσα μια υπερβολή, ότι κι εσύ π.χ. αποποιείσαι αυτές τις απόψεις για χάρη του "δείτε με!" για να καταλάβεις τον μηχανισμό... Τέσπα...

22/9/06 17:05  
Blogger Durden_Alie said...

Ο ανώνυμος φίλος μου λοιπόν είπε και κάτι άλλο, περί καλής πρόθεσης και πάνω σ' αυτό επίσης γνωρίζεις τις δικές μου απόψεις...Ε τι να πω, ξέρω, λάθος μου ίσως κάποιες φορές, αλλά τις θεωρώ δεδομένες όταν συζητάμε και κρίνουμε...Με τη λογική του "δείτε με!" δεν γίνεται κουβέντα, αλλά διαγωνισμός "ανοιχτομυαλοσύνης"...Ε σ' όποιον αρέσουν οι διαγωνισμοί ας συμμετάσχει...Εγώ βαριέμαι (κλασικά :-Ρ)...

Άντε, αρκετό σφάξιμο έπεσε για σήμερα :-Ρ

22/9/06 17:19  
Anonymous Ανώνυμος said...

Ισις για μια ακόμη φορά πέφτεις στη λούμπα. Για μια ακόμη φορά βλέπεις σκιές τέρατα και φαντάσματα εκεί που δεν υπάρχουν.
Είμαι ανώνυμος γιατί δεν έχω ιντερνετικό προσωπείο. Αυτό φυσικά δεν μου αφαιρεί το δικαίωμα να σχολιάζω και να κρίνω τα κείμενα που διαβάζω και σε διαβεβαιώ πως το κάνω ποικιλοτρόπως (διαγωνίως, πλαγίως, οριζοντίως και καθέτως). Eάν αυτό σε στενοχωρεί ή σε αγχώνει σίγουρα δεν φταίω εγώ...
Στο άλλο θέμα που έθεσες για να σε βγάλω από την αγωνία θα σε διαβεβαιώσω ότι όντως φωτογραφίζω, όμως εάν το θέμα βγαίνει παραμορφωμένο δεν φταίει ο φωτογράφος αλλά ο εκτειθέμενος.
Τέλος εσύ που διάβασες το κείμενο εις βάθος κατάλαβες πως ο Κούνελος αγωνιά μήπως και δεν τον χαρακτηρίσουν πολιτίκαλυ κορέκτ? Εάν κατάλαβες κάτι τέτοιο δικαιολογημένα έκανες τα παραπάνω άστοχα σχόλια. Αλλά δικαιολογείσαι... επιδεικνύεις την ανυπομονησία του μικρού παιδιού που περιμένει να ανοίξει τα δώρα του και για σένα τα "δώρα" είναι η αντισυμβατικότητα και ο ελιτισμός. Μόνο που το περιεχόμενο σου, δεν δικαιολογεί στα αλήθεια τέτοια θαυμαστά "προσόντα".

Κούνελε συγγνώμη δεν ήθελα να αντιπαρατεθώ με αυτό το τρόπο με την συγκεκριμένη μπλόγκερ σε αυτό το υπέροχο ποστ ωστόσο αν σιχαίνομαι κάτι είναι να με προκαλούν με άσφαιρα. Μπορείς εάν θέλεις να σβήσεις το σχόλιο. Δεν θα παρεξηγηθώ ;)

O ανώνυμος φίλος σου :P

22/9/06 18:04  
Anonymous Ανώνυμος said...

...και btw μπορεί να είμαι ανώνυμος αλλά δεν σου είμαι άγνωστος. Έχουμε ξαναδιασταυρωθεί ιντερνετικά σε κάποιο άλλο ποστ. Βέβαια τότε δεν σε ήξερα αρκετά.

22/9/06 18:14  
Blogger SpecialK said...

isis για όνομα του θεού είσαι το ίδιο ανώνυμη με τον ανώνυμο.....μη τρελαθούμε εδώ μέσα.....επώνυμοι και ανώνυμοι....ανώνυμος δεν είναι μόνο όποιος γράφει με όνομα και επίθετο αν είναι αληθινά! απλά πράγματα!

22/9/06 21:53  
Anonymous Ανώνυμος said...

specialK καταλαβαίνεις πως η ισις εννοεί πως έχω κάποιο μπλογκ ή νικνεϊμ, αλλά δεν το εκθέτω. Θεωρεί πως όσοι δεν έχουν μπλογκ (ή νικνεϊμ) δεν δικαιούνται να εκφέρουν άποψη. Πάντως μπορώ με πάσα ειλικρίνεια να τη διαβεβαιώσω πως εάν ήμουν "κάποιος" (χα!) στη μπλογκόσφαιρα θα χρησιμοποιούσα το νικ μου.

22/9/06 23:10  
Blogger Durden_Alie said...

Ειρήνη υμίν! (γμτ δεν υπάρχει εμότικον +ευλόγησον+, θα βόλευε :-Ρ)

Εγώ τώρα γιατί έχω την αίσθηση ότι όλο αυτό είναι ένα παραδοσιακό big fat greek misunderstanding? :-)

Special K : Όλοι ανώνυμοι είμαστε, αλλά μερικοί είναι πιο ανώνυμοι απ' τους άλλους :-Ρ Κοίτα, συμφωνώ μαζί σου...Απλά ο ανώνυμος σχολιασμός στη μπλογκόσφαιρα--με την έννοια του ότι ο σχολιαστής είτε δεν έχει blog είτε κρύβει την διαδικτυακή ταυτότητά του--έχει καταντήσει συνώνυμος κακοήθων επιθέσεων (και η Ίσις έχει δεχτεί κι αυτή ουκ ολίγες)...Πολύ κακώς φυσικά γιατί θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικός ο σχολιασμός και πρέπει να δίνεται η δυνατότητα σε όλους. Η μόνη μου ένσταση είναι ότι θα ήθελα ο σχολιαστής να παίρνει έστω τυπικά ένα nickname (η δυνατότητα δίνεται ακόμη κι αν δεν έχεις λογαριασμό) για την ώρα του σχολιασμού, έτσι για να συνεννοούμαστε, όπως εσύ για παράδειγμα.

Και πάμε στον...ανώνυμο ανώνυμο :-Ρ : Φίλε, από αυτό εδώ το blog δεν σβήνεται τίποτα, παρά μόνον τα spam--κατόπιν και του disclaimer στο πρώτο μου post, καταλαβαίνεις, με δεσμεύει ο "νόμος" :-ΡΡΡΡΡ. Η δική μου αντίληψη περί σχολιασμού λέει πως όλοι έχουν δικαίωμα σ' αυτόν, ακόμη κι αν πρόκειται για κακοήθεις που κάνουν "πλάκα" ή ο,τιδήποτε άλλο.

Στο θέμα μας τώρα : Ναι, η αλήθεια είναι ότι δεν έχω "πολιτικώς ορθές ανησυχίες"...Για να 'μαι ειλικρινής, θεωρώ την πολιτική ορθότητα κάτι σαν τέχνασμα για να εμπλεκόμαστε σε ατέρμονες και χωρίς ουσία συζητήσεις περί του περιτυλίγματος και να μαλώνουμε άδικα :-) Το παραπάνω post δεν ήταν απόπειρα ούτε να "την πω" σε κάποιον ούτε να "φωτογραφίσω" κανένα. Εξέφρασα μία άποψη στην οποία και θα επιμείνω : Θεωρώ κομπλεξισμό την επιτηδευμένη επίδειξη "ανοιχτομυαλιάς" και μέγιστη υποκρισία κάτι εμετικά σχόλια τύπου Βίσση...

23/9/06 01:50  
Blogger pascal said...

Απολαύστε...ανώνυμα

Ωραίο ποστ ρε άνθρωπε. Μπράβο.

23/9/06 02:23  
Anonymous Φίλος κούνελου :P said...

Κούνελε, για μένα όταν οι αρχές γίνονται αντικείμενο επίδειξης - βιτρίνα , τότε έχουμε το "πολιτικώς ορθόν". Γι'αυτό από την αρχή μίλησα για αρχές και OXI για πολιτίκαλυ κορέκτ στάση. Tο θέμα είναι πως από ανθρώπους που αδυνατούν να κατανοήσουν την έννοια ανθρωπιά και τα παράγωγά της, όπως λχ είναι ο ηθικός κώδικας οι αξίες κλπ, γεννιούνται τέτοιες "παρεξηγήσεις". Που σε διαβεβαιώ κάθε άλλο παρά παρεξηγήσεις είναι. Γι'αυτούς ανάγεται σε επίπεδο θεαθήναι και ΜΟΝΟ ο προβληματισμός σου.
Με την Ίσις δεν έχω προηγούμενα και ούτε πρόκειται να αποκτήσω, δεν με ενδιάφερουν τέτοιες υπάρξεις. Το γιατί το αιτιολογώ πλήρως σε αυτό το σχόλιο.

Όσο για το νικ ας σου κάνω τη χάρη και ας βάλω ένα...

23/9/06 12:25  
Blogger vromogato said...

δε μου λες....
να σου στείλω κάνα δύό παλιομοδίτικα κνιτόπουλα με αξύριστες μασχάλες να δω πόσο μάγκας είσαι στις μειονότητες?
:p

24/9/06 03:25  
Blogger vromogato said...

λοιπόν (άσχετο) με το συμπάθειο κούνελε
έχω να μπω στο μπλογκάκι σου κάποιες μέρες
και βλέπω σχόλιό μου χθεσινοβραδυνό
καλό ε?

25/9/06 19:01  
Blogger Durden_Alie said...

Pascal, καλησπέρες φίλε ;-)

Φίλε φίλε κούνελου : :-Ρ

Βρωμόγατο : Καλά, κι εγώ κάτι μέρες έχω να μπω στο μπλογκ μου :-Ρ...Αλλά για περίμενε, το χθεσινό, υπέροχο και καυλωτικό σχόλιο με τις κνίτισσες ποιος το άφησε; Μπερδεύτηκα ;-S...

25/9/06 19:27  
Blogger vromogato said...

μπήκα στο μπλογκ σου τελευταία φορά παρασκευή πρωί
το σχόλιο είναι ξημερώματα κυριακής

26/9/06 03:26  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home